زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

استهزا در سیره نبوی





استهزاء از جمله اخلاق و رفتار زشت و ناپسندی است که در دین اسلام به صورت جدی نهی شده که عواقب سخت و دردناکی را خداوند برای مستهزئین آماده کرده است.


۱ - معرفی اجمالی



استهزاء نیز از دیگر اوصاف زشت و نکوهیده‌ای برشمرده شده است که در سیره و قول نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به شدت از آن نهی گردیده است. آن‌که گفتار یا کردار یا صفات و خلقت مردمان را وسیله‌ی استهزاء و تمسخر خویش می‌سازد از ویژگی‌های انسانی دور و از صفات الهی بی‌بهره است.

۲ - استهزا موجب دشمنی



اسباب استهزاء، اهانت و تحقیر دیگران است که بالطبع پیوند ایمانی و دوستی‌ها را از بین می‌برد و موجب دشمنی می‌شود از این‌رو رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در سیره و قول خود مسلمانان را به شدت از این عمل زشت بر حذر داشته آنان را از این کار نهی می‌فرمودند.

۳ - نتیجه استهزا



رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمودند: «همانا در آخرت برای مسخره‌کنندگان دری از بهشت باز می‌شود، سپس به او گفته می‌شود بیا، پس او شتاب می‌کند که از آن وارد شود، اما چون نزدیک شد در به رویش بسته می‌شود پس در دیگری به رویش گشوده می‌شود... این کار پشت سر هم تکرار می‌شود تا جایی که در به رویش باز می‌گردد و گفته می‌شود بیا اما او دیگر جلو نمی‌رود.»

۴ - پانویس


 
۱. متقی الهندی، علاء الدین علی، کنزالعمال فی سنن الاقوال و الافعال، ج۳، ص۶۵۰.    


۵ - منبع



سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «استهزا در سیره نبوی».    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | استهزاء | رذائل اخلاقی | سیره اخلاقی پیامبر | مقالات پژوهه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.